سورة التّوبة مدنيّة و هى مائة و تسع و عشرون اية سورهء توبه صد و بيست و نه آيت است قتاده و مجاهد گفتند كه : مدنى است و آخرين سورهء كه بمدينه فرود آمد اين سوره بود . حذيفة اليمان گفت : اين سوره را چگونه سورهء توبه خوانند و اين سورهء عذاب است ؟ ! عبد اللّه عباس گفت كه : عثمان عفان را پرسيدم كه سورة الانفال از مثانى است و سورهء براءت از مائين است چرا جمع كردى ميان ايشان ؟ - و براءت از سبع طوال است چرا سورة الانفال در ميان آوردى ؟ - و چرا « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » * ننوشتى در اوّل ؟ - گفت : براى آنكه چون آيتى چند آمدى رسول صلّى اللّه عليه و آله كاتب را گفتى كه : اين آيت در فلان سوره بنويس ؛ و سورة الانفال و سورة التّوبه بمدينه فرود آمدند و در هر دو ذكر عهد بود ما را مشتبه شد و بيانى نيافتيم از رسول صلّى اللّه عليه و آله در آن ميانه « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » * ننوشتيم كه ندانستيم تا كجاست آخر سوره و اوّل سوره . مبرد و سفيان عيينه گفتند كه : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » * آيت رحمت است و امان است و سورهء برائت در حقّ مشركان و منافقان است و ايشان را امان و رحمت نيست براى اين ننوشتند . [ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 1 تا 2 ] بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 1 ) فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكافِرِينَ ( 2 ) حقّ سبحانه و تعالى مىگويد كه : اين سوره بيزارى است از خداى و رسولش به آن كسانى كه شما با ايشان عهد كرديد از مشركان ، و حق تعالى نبذ عهد ايشان كرد و عهد ايشان بايشان انداخت براى آنكه ايشان عهد كردند و وفا نكردند و عهد بستند و باز بشكستند و هر شرط كه كردند خلاف كردند آنگاه از خبر با خطاب آمد و گفت : اى مشركان برويد در زمين چهار ماه و « سيح » رفتن باشد به آسانى و اين چهار ماه ماه‌هاى حرام است عبد اللّه عباس گفت : سه ماه از آن جمله حرام بود و يك ماه حلال و اين ماهها